Squash narodził się na początku XIX wieku. A wszystko zaczęło się od potrzeby ruchu więźniów osadzonych za niespłacenie długów w słynnym londyńskim więzieniu "The Fleet". Rzeczeni "kryminaliści", nie mogąc zagrać w normalnego tenisa, wpadli na pomysł, żeby piłki odbijać od ścian. Z więzienia, dziwnym trafem, gra przeniosła się do ... elitarnych szkół dla chłopców. Około 1830 roku uczniowie jednej z takich placówek odkryli, że o wiele ciekawiej i trudniej gra się z użyciem przekłutej piłeczki, która przy zderzeniu ze ścianą lekko się rozgniata (ang. "Sqash" oznacza właśnie "rozgniatać, miażdżyć") i nie odbija jak to mają w zwyczaju piłki do tenisa. Nowy wariant szybko się przyjął i już 1864 w szkołach pojawiły się pierwsze korty a Squash został oficjalnie uznany za odrębną dyscyplinę sportową. Na ujednolicenie zasad gry i ich oficjalne uznanie trzeba było poczekać aż do zakończenia pierwszej wojny światowej. Ustalono wówczas, za wzór biorąc obiekt wybudowany na samym początku XX wieku w ekskluzywnym Bath club w Londynie, że rozmiary kortu powinny wynosić 32 na 21 stóp ( 9.75 na 6.4 metra). Sety grano zawsze do piętnastu punktów - dopiero wiele lat później zaczęto obniżać tę liczbę do dziewięciu, aby skrócić czas trwania meczu. Pierwsze zawodowe mistrzostwa w squasha rozegrano w 1920 roku, oczywiście w Wielkiej Brytanii. Do początku lat sześćdziesiątych mistrzyniami squasha zostawały wyłącznie Brytyjki - w tym Janet Morgan (później Shardlow), która zdobyła tytuł dziesięciokrotnie w latach 1950 - 1958. Prawdziwym fenomenem wśród nacji grających w squasha jest Pakistan. Wszyscy zachodzą w głowę, jakim cudem kraj, w którym doliczyć można się niespełna 400 kortów, wydał na świat tylu niezwykłych zawodników. Żadna opowieść o historii tego sportu nie będzie kompletna bez omówienia dokonań "dynastii Khan". Zaczynijmy od Hashima, który po raz pierwszy wygrał turniej British Open w 1951 roku, w wieku 35 lat. Jego "następcą" był Azam Khan. Potem nadszedł czas Mohibullaha Khana oraz innych mistrzów rodem z Pakistanu: Roshana Khana, Aftaba Jawaida, Gogiego Alauddina, Mo Yasina, Quara Zamana, Mohibullaha Khana Juniora, Hiddiego Jahana oraz dwóch, chyba najbardziej utalentowanych graczy w całej historii squasha - Jahangira i Janshera Khanów. Jahanghir, dziś prezydent World Squash Federation, dominował na kortach przez pełne 14 lat, wygrywając British Open 10 a World Open 8 razy. Dziś w squasha gra się w 130 krajach, na 47 000 kortów. Wszystkie reguły gry są oficjalnie spisane i nie podlegają dalszym przekształceniom. Co więcej, trwają rozmowy między Światową Federacją Squasha (World Squash Federation) a Komitetem Olimpijskim, których efektem może być włączenie squasha, jako nowej dyscypliny sportowej, do Igrzysk mających odbyć się w 2012 roku.